Geçmişin gölgesinde kaldı hatıralarım,
Gönül isterki hepsini kucaklayıp alayım,
Ama ne çare zamanın akıntısındayım.
Güz rüzgarlarında savruldu şimdi bütün hatıralarım.
Geçti artık o günler şimdi beyhude
Kalbim takılsada o güler yüzlü mazide
hatıralarım yaşayacak hep bu bedende
belki bir gün gelir anılar diye
Arkamı dönüp bakınca ağlamaklı olurum
Hayatın penceresinde zavallı bir tutukluyumAnılarımın peşinde bir mecnun olmuşum
yinede hep yarından umutluyum.
Bu şiiri 17 yaşıma bastığım günün gece yarısında yazmıştım,neden yazdığımı hatırlamaya çalışıyorumda sevgilimden ayrılmıştım sanırım:( Aslında böyle duygusal bir kız değilim ama..garip..
birde şu takıldı günlüğümde gözüme şiirin altına iliştirilmiş bir not;
Hergün bir önceki günün aynısı mı?
Bu kokuşmuş insancıklrın kendi keyiflerine göre koydukları kurallar beni hiç mi hiç bağlamıyor!
Ömrümün sonuna kadar bu hortumcu %10luk aznlık için hyatımı harcayamam.
vatan ve millet bir an önce bu esaret ve sefillikten kurtulmalı!
kafam ??? işaretleriyle doldu.neden yazmış olabilirim bunu anlamadım.
-Ancelik şair olmuş kime ne!-
